Зиядаға

Арындаған, жалындаған бетіңмен,
Қарайламай, абайламай кетіп ең.
Жақсы орнапсың, хат жолдапсың,
Алыстан.
Жаныңда жоқ, ойыңда боп,
Таныс жан.

Мархабатым, махаббатым дер едім,
Мен не дермін, нұр төгерім Сен едің.
Сүйікті едің, биіктедің Сүйіктім,
…Іште жалын… не істер халім? Сүйіппін!
Арман айдап, мол жыл айлап жетермін,
Қорқып кетсең, шер қып кетсең нетермін?…

Үрімжі. 07.10.1959

Ұнаса, бөлісе отырыңыз

Один ответ к «Зиядаға»

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

11 − 11 =