Қайғы артқан Қазақ Жері! Шыдамдысың. Жатқа сыр алдырмайсың — Мың аңдысын. Шарқ ұрып шүйіледі аспанында, Тас түлек перзенттерің қыран мүсін. Қайыспас Қазақ Жері! Қастерлісің. Қызырлы, құтты, ырысты ас бергішім. Кемелді ұл, керім қыздан әзірлейсің, Кешенді кен орныңның тас көргішін.
Құр қоймапты тас тағдыр Ғайып кенде: Кемем жүзді Атырау, Жайықпен де. Олжа артқызды арқама. Жаңа ғасыр! Сый-сауғамды атасам айып етпе: Басты сыйым — ақ пырақ Азаттығым, Еркін елге бас ие қазақтығым. Екі жүзден асатын жұрттан қалмай, Тәркі еткенім бодандық азап…
Тіл — халықтың негізінің негізі, Көштерінде шаңырақ артар өгізі. Басқыншыдан басын қорғар қаруы, Сегіз қырлы, сексен сырлы өгізі. Тіл — халықтың тірлігінің тірлігі. Қанын, тәнін бұзбай ұстар бірлігі. Тіл — халықтың жанын көрер айнасы, Ардай таза аппақ шаңқан кірлігі.
Армысыңдар, ағалар, от кешкендер! Ақ тәндерін боршалап оқ тескендер. Армысыңдар, ағалар, ардагерлер! Ар сыналған жылдарда от кешкендер. От кештіңдер, қып-қызыл шоқ кештіңдер! Аяр жаумен аянбай өштестіңдер. Көзін жоймай гитлершіл жендеттердің. Беттен қайту, бел шешу жоқ дестіңдер.
ҚАТ-ҚАБАТЫ ЭФИРДІҢ… Қат-қабаты эфирдің қай тілдерде қақсайды? Саңқылдамай міңкілдеп қай тілдерде ақсайды? Қайсы дидар, қайсы көз шарасынан шақшайды? Қайсы мойын қалтақтап, қайсы мойын қақшайды? Міне бұған ой салмай кімдер бейғам қалғымақ? Қайсы қазақ отырмақ мойны астына салбырап? Қайсы қазақ шаршамақ…
Қырықтың бірі — Қызыр. («Білгенге— маржан, білмеске— арзан» сөз) Қызыр, Қыдыр — бір есім. Біреулер пайғамбар десе, біреулер әулие дейді. Ислам діні тарихында аталатын пайғамбарлар тізімінде Қызыр есімі кездеспейді. Соған қарағанда әулие деп түсіну дұрыс секілді. Көз көргендерден әңгімелесем: ауыл…