Ақпан соңы. Астана. Кесенеде — Арқа аязы есіп тұр еселене. Сәті түсті көрудің, Дәл сол күнге Жазылыпты зиярат пешенеме. Азынаса ақ түтек боран сыртта, Көк сүңгі мұз қатырып қас пен мұртқа. Ішімде де уілдеп ысқырып тұр, Қалшылдатқан қарлы ызғар ала…
Барша түрік баласы – Бейне қолдың саласы. Бірге туып, бірге ескен, Болмай көңіл аласы. Алтай таудың дарасы, Алатаулар арасы – Ата қоңыс қут мекен, Қымыз толы сабасы.
© Естеу Нүсіпбеков Қақпадан шығып қарасам, Кеңиді ғажап тынысым. Жадырап жаным орасан, Жазылып бойдан құрысым. Ағылған жұртты көремін, Көлікті және жаяулы. Егдеге сәлем беремін, Жарқын жүз, жаны аяулы. Мектептен қайтқан баланың Наз үні желпіп сергимін. Ақ самай, ақ шаш ананың…
1 Ақ ділді адаспасам түсініктен: Кішілік бір кіндіктен кісілікпен. Айырсам кісілікті кішіліктен, Діт түсік тастайтындай ісініп дем. Ісініп, тастатпайын дітке түсік, Адамдық ар салмағы жүктен күсіп. Арман не қой асықтың бірі болсам, Тұратын алшыдан да, шіктен түсіп.
Егемендік елде кімге не берді? Егемендік төлеуіне ел не көрді? Кім алданды, кім арбалды, кім жырғап? Үлде менен бүлдеге кім бөленді? Қырда малды, ойда егісті жекелеп, Қан талапай үдеткен кім жегенді? Қырған, сойған аз болғандай бастыққа, Кім шығарды айырбастау дегенді?…
Елулікке енбекші еңселі елім, Байқады әлем терезе теңшелерін. Байқады әлем көз жазбай қазақемнің, Бел буынып көп істі еңсерерін. Байқады әлем жарысқа қосқан ұл, қыз, Бәсекеде бәйге алып белсенерін. Байқады әлем қазақты Нұрсұлтандай, Ел бастаудың ысылған ең шеберін.