Жаз. Дала. Бетегелі үйдің қасы. Көк бурыл желкілдейді шидің басы. Жантайған сары жоңышқа құшақ жайса, Құлын кекіл сусиды жусан шашы. Су жақта-балалар мәз жайраңдасып, Ат болып, атан болып тайраңдасып. Сағынып-қарлығаш та қалғьн болар, Аймалап, жүр төбемде амандасып.
Таза талант мыңнан бір, Жазбай танып құшып қал, Көлегейлер жанында далбаса бар ұшықтар. Далбасамен талантты лайлайды пысықтар, Абай айтқан пысықты алпыс орар пысық бар.
Сабыр бір дем: партия қаптасын-ақ! Бізден насыбай атпайды шақша сұрап. Айғайласын өңеші жыртылғанша, Күш-шамасын асыра мақтасын-ақ.
Жақсылық па партия көбейгені? Бірі тума, бірі әлде өгей ме еді? Алдыны орар көп сұрақ жүйткіп, жосып: Дай-дай болмай, қайсысын жебейді елі?
Естеу Нүсіпбековтің рухына Жыр кенін бір ақындай қазып көрген, Халқына рухани азық берген, Естеу ақын Нүсіпбек күні кеше, Маған да бір кітабын жазып берген.
(«Қазақ үні» газетіне) Саңлақ ой бастайды елді сардар іске, Мән берсе,- мәйек, ұйтқы әр дәріске. Ондай ой туған еді Орынборда, Толғағы жеткен, піскен болжалы іште Бастысы—газет, қазақ тіліндегі, Асылды жатқызбай қап түбіндегі, Халқына теңдік іздеп, жоғын жоқтап, Даланы дабылдатып жүгірмегі…