Армысыңдар, ағалар, от кешкендер! Ақ тәндерін боршалап оқ тескендер. Армысыңдар, ағалар, ардагерлер! Ар сыналған жылдарда от кешкендер. От кештіңдер, қып-қызыл шоқ кештіңдер! Аяр жаумен аянбай өштестіңдер. Көзін жоймай гитлершіл жендеттердің. Беттен қайту, бел шешу жоқ дестіңдер.
Тықыршисың бәйге аттай, дегдар інім, Бойыңда жоқ нәумез күй, енжар ұғым. От жайнайды көзіңнен, ойың сергек, Еңселісің, бура сан денең мығым. Кесек болмыс, бітімің бөлекшелеу, Көрсетіп тұр күш-қайрат берендігін. Алқынбаған дем алыс, орнықтылық Аңдатады ақыл-ой кенендігін.
Ақ сорпа ат құйғытқан нөпір көкпар. Аз да емес ақ тер, көк тер топырлақтар… Не сойы сайгүліктің, салбілектің Осында созылтуда бұлшық ет, қар. Серкені өңгерген кім тайталаста ? Қарт салтаң шетте оны байқамас та… Тақымгер, тартыскерлер өз ісімен. Шара жоқ…
Көкпар — сын, күш сынайтын, ат сынайтын. Ат таңдап жаратардай бап сынайтын. Жеңсігі басылмаған бақ сынайтын Ер-тұрман, қос үзеңгі,шылбыр-тізгін Сай ма деп ат шөгелсе апшылмайтын. Көкпар — сын, күш жеткен кұл тартып алар, Арқалы шын көкпаршы қарқын алар. Арқадан ащы…
Табжылмас та аттамас, Текше-текше тақта тас . Маңқиып тұр көл кешіп, Маңында жоқ бақталас. Қыз-Тасы — ер сақшыдай, Дара тұлға жақсыдай. Тасыр, түлей мәңгүртке Шайқы-бұрқы бақсыдай.
Нағыз ер: аршынынан талмағандар, Саудаға ар-ұятын салмағандар. Қатарды аяғынан шалмағандар, Озғанды түп етектен алмағандар. Нағыз ер: теңтұсына тараймаған, Артынан жеткендерге алаймаған. Өз жолын, өр-еңісін абайлаған, Бақ-тәлей басқада артса қараймаған…