Бойға күш, ойға қуат ес беретін, Састырмай сабырыма сес беретін, Кез келген көлігіне мінсем, түссем, Дем берер жебеушім бар дес беретін. Сақтады Ол таудың селі тасқыннан да, Дүрліккен дүрбелеңді басқыннан да. Сақтады Ол арашалап ауыр дерттен, Жібермей құрықтауға, асқынғанға.
Ақылымды “әй” дерім, Сезімімде “қой” дерім — Бірім-Барым болмаса, Мұсылманмын қай жерім?! Ақылыма арыз көп, Өтелмеген қарыз көп. Өмір бойғы бес намаз Мойында тұр парыз боп.
Сұқ көз аз ба ту сырттан қадалмаған?! Сұқ сөз аз ба асымды арамдаған?! Мың сүрініп, мың тұрып аман қалып, Сұқ көзге де, сұқ сөзге арандағам. Бұл күнімде бәрі ұмыт, даңғылдамын, Қаңқудың да ұмытқам қаңғырларын. Үлкен кінә — жігерді құм қылғаным,…
Қам көңіл, қам сүт емген пендемін ғой, Тәлімсу, тәйтіктіктен кендемін ғой. Сойқанды сүрең күнді, сұрапылды Тіпе-тік белдеспей де жеңгемін ғой. Кім білсін? Алғы күндер не береді? Бәйгі атым әлде көкпар өңгереді. Жел қуып жеткізбейтін әңгелегі Тәрізді қуалатар әлденені.
(Елбасының Жолдауынан туған ой) Көш өрлету оңай ма, — көлікке күш. Мың ауысып, миласар өң менен түс. Көк доңғалақ қайда бар ылғи өрге Тосқауылсыз, бөгетсіз дөңгелегіш?! Қайрат, қажыр ақылға иін артпай, Алдан сенім арқан сап сүйреп тартпай, Қақпатасқа қақтықсақ, жүк…
Бисмилляхи Рахмани Рахим! Болар ма екен Аллахқа енді сыйым?! Иір-шиыр өмірге өкінішпен, Ниет, ындын, нәпсіме салдым тыйым. Таупих үйім – мешітім, жұма жиын.