Деді әлде, демеді әлде еленейін, Кернеді керім өнер өне бойын. Еңсерді қой асықтай қолда ойнатып, Азия, Европаның өрен ойын. Сара сөз саңлақтардың көп кезінде, Дара көк даналардың тек кезінде. Уызы шын жарыған бекзат болды, Көркем ой керегесін көктесуге.
Таза талант мыңнан бір, Жазбай танып құшып қал, Көлегейлер жанында далбаса бар ұшықтар. Далбасамен талантты лайлайды пысықтар, Абай айтқан пысықты алпыс орар пысық бар.
Абайша 😉 Жасымда қулық бар деп ескермедім, Пайдасы бар ма, жоқ па, тексермедім. Есейгенде енбеді — ми қатты ма? «Қолымды мезгілінен кеш сермедім». Икемсіз қалуыма кім кінәлі? Жаттықсам суайттыққа өстер ме едім?!
(Таңжарық ақынның 100 жылдығына) Үшбурыл Таңжарықты еркелеткен, Қызай ел қыз сүйдіріп серкелеткен. Сал, сері, тура бидің тұсында ол Бурадай буырқанып ерте жеткен.
Бақыт қой – Абайға ұқсау, Абайды іздеу, Ақ жарқын сенімдерден күдер үзбеу. Шығысқа Батыс ойын жалғастырып, Ақыл, Қайрат, Адамдық жолын түздеу.
Ой-қырынан қазақтың аттандаған Азаттық, Ашу, кегі, ызасы батпандаған Азаттық. От шарпыса, оқ жауса ойран болмай, шарт сынбай, Қаны, тері жуса да тоттанбаған Азаттық.