Талап — көлік, бозбала, талғам — көзің, Жанға жылу құяды айтқан сөзің. Қан ойнаған жүзіңнен байқалады Көкірегіңде қайнаған отты сезім. Тау суындай талабың тасып тұр, ә? Діттеп тасыт, албаты асықтырма. Сайды бұзып, жарды есіп, сүрен салып, Жас қайратты жел өті…
Кие де, қасиет те бар бойымда. Бақытым кере қарыс маңдайымда. Екі елде еңбек еттім, білім жидым, Тәтті дәм бал қаймақ бар таңдайымда. Ешкімнен ырысым кем жаралмаған. Жерім жоқ кем болам деп алаңдаған. Бақыт пен байлықты да сол деп білдім: Нан…
Айтарымды айтқыштар айтты ғой деп, Айтып-айтып ат таңдап қайтты ғой деп. Ер мен жүген сыпырып бесті атымды, Жіберуші ем өріске «әйт, шу, әй» деп. Менің есем, несібем кеміп кепті. Ал айтқыштың өрісі кеңіп кепті. Қосамжарлау біреуге — ұсақтық деп, Қосақталу…
Ауылдағы ақынмын, алыстағы, Арыстандай ақырған қамыстағы. Бірі білсе, біреуі білмейді әлі, Азулылар, жүйріктер жарыстағы. Атағы жоқ ақынмын қатардағы, Таусылмаған талқаны, татар дәмі. Арғы-бергі екі елде иір-шиыр, Қилы кезең, тар өткел – сапарлары.
АР ЖАҚТАҒЫ БАУЫРҒА ХАТ Сен ар жақта, бауырым, мен бер жақта. Жалбарамыз Құдайға және әруаққа. Бір бабаның сақина, жүзгі едік, Кетпегейміз әр саусақ, әр бармақта. Қ а й ы р м а с ы : Сағындың онда сен мені, Сағындым…
Қайғы артқан Қазақ Жері! Шыдамдысың. Жатқа сыр алдырмайсың — Мың аңдысын. Шарқ ұрып шүйіледі аспанында, Тас түлек перзенттерің қыран мүсін. Қайыспас Қазақ Жері! Қастерлісің. Қызырлы, құтты, ырысты ас бергішім. Кемелді ұл, керім қыздан әзірлейсің, Кешенді кен орныңның тас көргішін.