Метка өлең

Жебеушім

Бойға күш, ойға қуат ес беретін, Састырмай сабырыма сес беретін, Кез келген көлігіне мінсем, түссем, Дем берер жебеушім бар дес беретін. Сақтады Ол таудың селі тасқыннан да, Дүрліккен дүрбелеңді басқыннан да. Сақтады Ол арашалап ауыр дерттен, Жібермей құрықтауға, асқынғанға.

Тынармын ба жан-жаңғақ сарқып шақпай

Мен өзімді іздедім бала жастан, Жұп-жұқана сиқыма қарамастан. Тауға да ұрдым басымды, тасқа да ұрдым, Ерте қозды делебем — ала қашпам. Адыр-адыр қыр кездім, қайнар кездім, Қойнына құт, мал толы сайлар кездім. Бойға қуат, ойға дәм үстей ме деп, Бау-бақшалы,…

Жаңа жыл, жаңа ғасыр

Жаңа жыл, Жаңа ғасыр, Жаңа мыңым! Талайы сапырылды бағалының: Жылқыда тасырқамас тағалының, Өзенде тас бұлақты сағалының. Айтары әліде көп Ағалының: Жайлаудың жазда өсетін самалымын. Жайнаңдап жұпар шашар жамалымын, Ашылған раушан гүлдей қабағымын.

Таудай талап берген тағдыр, япырай.

Таудай талап берген тағдыр, япырай, Ең болмаса бақ бермепті тарыдай. Өксіді өмірім, өсек-қаншық із кесіп, Еңбекке сай сыбағама жарымай. Өкпелеуге хақым жоқ па өмірге?! Әлде менің жүйке жүйем темір ме? Әлде жүйкем-жүн, болмаса киіз бе? Кожекедей күйгем жоқ па көмірге…

Көлік-дене көк танау қажығандай

Көлік-дене көк танау қажығандай, Білеу-білеу сіңірлер сазығандай. Күннен-күнге азайып әл-дәрмені, Алқынады керіліп жазыла алмай. Шыққан екем, қайтейін, көп жүк артып! Шамадан тыс жүйкемді бек жұқартып. Өкпе-назың көк тиын замандасқа, Пақыр бар ма сөз ұғып, текті ұғарлық?! © Естеу Нүсіпбеков