Ақ тер-көк тер астымда көлік-дене! Кешірмедің басыңнан өмірде не?! Арқалатпай ертоқым орта жолда, Өткелектің шығардың өріне де. Ақ тер-көк тер астымда дене — көлік! Қажыр қайрап қайратқа бердің ерік. Нәпсі-даққа жанымды тоттандырмай, Жеткенімше жетпіске болдың серік.
Зымыран уақыт шіркін оқтай екен. Күйдірсе, – көмбедегі шоқтай екен. Аз емес тайғақ кешу, тар кезеңім, Соларға мен қалайша соқпай өтем?! Әр күнім, айым, жылым өнер тапқан Жасартты, жасандырды тұс-тұс жақтан. Деседе дұшпандарым дес алып жүр Ылғи да лас ниетпен…
Басымнан бермесем де билігімді, Үлкенге ұмытпаймын илігуді. Жол берем кішілікпен кісілікке, Тізгіндеп жөн-жосықсыз килігуді. Кіші аз ба кердең, кербез билігі өр, Елеусіз оларға да беремін төр. Кенделік емес шығар пенделігім, Кішілік мінім болса түзетер көр. © Естеу Нүсіпбеков
Сөзді кім қалай ұғар, қалай бұрар? Сөз ұғар тез тап болар талайлыға әр. Сөз ұғар мен талайлы шөккен жерде, Сөз сатқан шоқтықтанар малайлылар. Көбейді сөз бұрар да, көз бұрар да, Шығып тұр турашылдан озбыр алға. Бар ойы саудалаулы сөз бұрарға,…
Қыз-Тасына қиялап, Өрмеледі өңкей жас. Барда қуат-тиянақ, Таямын деп қорынбас. Бұрғыдайын бұралған, Оратылған ұңғы жол . Бұйрық болып Құдайдан, Ұқсап қапты жыланға ол.
Табжылмас та аттамас, Текше-текше тақта тас . Маңқиып тұр көл кешіп, Маңында жоқ бақталас. Қыз-Тасы — ер сақшыдай, Дара тұлға жақсыдай. Тасыр, түлей мәңгүртке Шайқы-бұрқы бақсыдай.