Ана жайлы елес шумақтар

Томпайып бейіт қалды белең қырда, Мұра қып қолау құба көбеңді ұлға. Білген жоқ бірақ ана сол ұлының, Боларын құмар өрен өлең-жырға.

Томпайып бейіт қалды белең қырда, Мұра қып қолау құба көбеңді ұлға. Білген жоқ бірақ ана сол ұлының, Боларын құмар өрен өлең-жырға.
(Өмірбаянның бірінші беті) 1.Мешін жыл ақпанында Үріккен ел етегін жаппаған шақ, Арттан да алдан үрей қаптаған шақ. «Келімсек», «шолақ етек», «қашқын» деген Ен-таңба үркін елге шаптаған шақ.
( Алматы Құрылыс корпорациясының төрағасы, “Отан” Партиясы төрағасының орынбасары Аманкелді Ермегияевке ) Азаматы алаштың, құрылысшым, Алысқа да жақынға ұғыныстым. Аманкелді батырдың атын алған, Өнерге де ғылымға жұғыныстым.
Көген көз емессің сен, Келер ұрпақ! Тұрпатың көз қармайды сырлы сымбат. Өңменнен оқ өткізе Тік қарасаң: Жайнаған жанарың – от, жүзің – нұр, шат.
Жақсы сөз – көпшік қойып мақтау емес, Әдептен, ұяттан да аттау емес. Жүрегіңнің жылуын ақ жарылған Шым бүркеп, ішке бүгіп сақтау емес.
Еш жылқыны егінге Маңайлатпау – қатаң шарт. Шаң жуытпас сенімге, Ісіне адал атам нарт.
Кішкентай орағым, Қолайлы қолыма. Мен де орақ орамын, Түсіп ап солыма.