“Астана-Бәйтерек” басындағы ой
Сабыр, тағат безбенде Тартыларын сезгем бе?! Лифтіменен зәулімге Көтерілдім лез-демде.
Сабыр, тағат безбенде Тартыларын сезгем бе?! Лифтіменен зәулімге Көтерілдім лез-демде.
Кітапхана – қазына, Тегін білім кеніші. Кәріңе де жасыңа Есігі ашық, кең іші..
(1996-1997 оқу жылын қорытындылауға бағыштаған «Талантты шәкірт — ел мақтанышы» атты кеште оқылған өлең) Кемелді, есті-ақылды тың бес жылым, Қажымас еңбекпенен үндес жылым, Сенде өтті залдарыңды дүбірлетіп, Шәкіртті топтап жиып әр кешқұрым.
Қараймын тұстасымның ұсқынына, Нақ пәмдей алдым ба деп тұсты мына: Нақ Сізше дайын ба деп ел-жұртпен бір, Дәуірдің ызғарына, ыстығына.
Сарнататын санаттарын, Жайнататын жанаттарын. «Әліппе» де, «Ана тіл» де Қақтырады ой қанаттарын.
Арындаған, жалындаған бетіңмен, Қарайламай, абайламай кетіп ең. Жақсы орнапсың, хат жолдапсың, Алыстан. Жаныңда жоқ, ойыңда боп, Таныс жан.
Суы мөлдір Текес тау- Жетісудың биігі. Акиығы шанқылдап, Таста ойнаған киігі.