ТҮЛЕК ТҮЛЕТ, ТУҒАН ЖЕР!
Бозторғайың, бөденең — Қырғиыңның азығы. Көтерілген көдеден… Момындығы — жазығы. Киігің мен елігің — Тырнақтыңның азығы.
Бозторғайың, бөденең — Қырғиыңның азығы. Көтерілген көдеден… Момындығы — жазығы. Киігің мен елігің — Тырнақтыңның азығы.
Отан — үйім, босағам, шаңырағым. Ошағымнан әуресіз табыламын. Ойнақтайды құлын, тай өрісімде, Құлын,тайды — сырт кетсем — сағынамын.
/ Жазушы С. Сәлімбавтың “Қайдан келіп,қайда барамыз?” кітабы жайында / Төрт-ақ сөзден сабақтасып құрмаласқан сұраулы сөйлеммен қойылған кітап атының өзі бірден ойға жетеледі. “Қайдан келіп, қайда барамыз?”… Баяндауыштағы “-мыз” тұлғалы ауыспалы шақ етістіктің бірінші жақ көпше жұрнағы кімдерді білдірмек? Сөйлеуші…
Жас шағыңда бойыңа Қанша жисаң асылды, Кемдік, тарлық көрмейсің, Қарғысаң да ғасырды.
Елін аңсап, еміреніп оралып жатқан қандастарымыз қатарында қолынан көп іс келетін әр саланың мамандары, ойы озық, ақылы алымды, білімі шалымды азаматтар аз емес. Солардың бірі — менің ескі әріптесім, қарымды қаламгер, журналист-жазушы Оразбек Қанапин.
(Ұстаз-ақын Естеу Нүсіпбековке арнау) Сөзі: ақынның шәкірті, аяулы азамат Ерғожа Тілепбердиевтікі Көрсетіп барар жолды ізгі үмітке, Баулыған жақсылыққа, ізгілікке, Ұстазға бас иейік кел ағайын, Ақылы серік болған бұл тірлікте.
Танды қуа алаулап күн шығары — ақиқат. Шабыт қуса ширығып жыр туары — ақиқат. Сезім құлын желіде жұлқынары — ақиқат. Ноқта қиып желкесін шұрқырары — ақиқат.