«Әке көрген оқ жонады…»
Суретте: Шорманов Жұмабек Разалыұлы. (Естеу Нүсіпбековты еске алу) Жылда өтті дүниеден озғаныңа, Қайғы жұтқан өмірде аз ба мына?! Біреулері Арысын еске алса, Енді бірі өксиді боздағына.
Суретте: Шорманов Жұмабек Разалыұлы. (Естеу Нүсіпбековты еске алу) Жылда өтті дүниеден озғаныңа, Қайғы жұтқан өмірде аз ба мына?! Біреулері Арысын еске алса, Енді бірі өксиді боздағына.
Жүгіртілдің, тарланым, талай саққа, Қуған күнге куәміз қоспай сапқа. Арамызға тұрғызып таптық қорған, Сығалатты сыртынан темір қақпа.
(Таңжарық ақынның 100 жылдығына) Үшбурыл Таңжарықты еркелеткен, Қызай ел қыз сүйдіріп серкелеткен. Сал, сері, тура бидің тұсында ол Бурадай буырқанып ерте жеткен.
Қожакенің күйлері Кейде судай тасады. Көп иірім, иреңі Шайдай көңіл ашады. Кейде тасқа ұрылып, Ақ жал көбік шашады. Кейде еліктей қуылып, Тым-тырақай қашады. Кейде бояу самалдай, Сыбырлайды құлаққа. Кейде қаяу адамдай, Мұң шағады бұлаққа.
(«Қазақ үні» газетіне) Саңлақ ой бастайды елді сардар іске, Мән берсе,- мәйек, ұйтқы әр дәріске. Ондай ой туған еді Орынборда, Толғағы жеткен, піскен болжалы іште Бастысы—газет, қазақ тіліндегі, Асылды жатқызбай қап түбіндегі, Халқына теңдік іздеп, жоғын жоқтап, Даланы дабылдатып жүгірмегі…
(Алып ақын туралы айтысушыларға) Қазақтың жеріндей кең ұлан байтақ, Кеудеден сөз желдіріп салған жайтақ. Сарқыны қос ғасырлық ауыз сөздің, Теңіздей тентек толқын келген шайқап.
Биле өзіңді, өзіңе бол да басшы, Дос, туыстың мінін айт болса да ащы. Өмір – тартыс құбылса күн, түн сайын, Соны сез де кідірмей хатқа басшы.