Махаббат жалынына жанын малған
Махаббат жалынына жанын малған, Жас ғашық сарғайғаннан сағынғаннан. Талдырып қос білегін, мойынын да, Қош тоспай ма құшақ жая жарын алдан.
Махаббат жалынына жанын малған, Жас ғашық сарғайғаннан сағынғаннан. Талдырып қос білегін, мойынын да, Қош тоспай ма құшақ жая жарын алдан.
(Ұлағатты ұстаз Естеу Нүсіпбековті еске алу) Артында өзі кетсе – сөзі қалар, Сөзінен кейінгі ұрпақ сезім алар. Асылдың жоғалмайтын болмысындай Ақынның ізделетін кезі болар.
Естеу атаға арнау Жүрегімнен жыр жазатын ақындыққа жақынмын, Өлең сүймес пенделерге көңіліммен салқынмын. Табынамын туындыға жарып шыққан көңілден, Қаламынан жыр төгілген Естеу сынды ақынның.
Естеу ата ақылшы алтын адам, Дарынды сөз шебері, ақын адам. Әрқашан өлең жазып, газет оқып, Күн сайын мешітке барған имам адам.
Естеу Нүсіпбековтің рухына Жыр кенін бір ақындай қазып көрген, Халқына рухани азық берген, Естеу ақын Нүсіпбек күні кеше, Маған да бір кітабын жазып берген.
Түзу ұстап ұстаздық бағытыңды, Ұстаздық пен қатар, өлең ойлар ағытылды. Жан ұяңды жарың мен бала өсіріп, Ер жетіп ұлдарың, немере сүйгізіп жаның тынды.
Салыппын суретті де сөзбен зерлеп, Тұп-тұнық Аспантаудың көркіңмен тең. Естеу Нүсіпбеков Жыл толды ақын жүрек тоқтағалы, (Қимаймыз, жанардан жас боталады). Сусап кеп жыр-бұлақтан шөлім бастым, Маздайды, марғау көңіл, шоқтанады.