© Естеу Нүсіпбеков Қақпадан шығып қарасам, Кеңиді ғажап тынысым. Жадырап жаным орасан, Жазылып бойдан құрысым. Ағылған жұртты көремін, Көлікті және жаяулы. Егдеге сәлем беремін, Жарқын жүз, жаны аяулы. Мектептен қайтқан баланың Наз үні желпіп сергимін. Ақ самай, ақ шаш ананың…
Ой қусам ояу ақыл, зерек баспен, Кейде оқыс кездесемін серек таспен. Тас дейді: — Болса сендей аяқ-қолым, — Адамнан аямас ем көмекті әсте. — Ойсызға ең зор міндей тілсіздігім, Сақтаған сырды ішке үнсіздігім. Күйреудің, қираудың да қабақ шытпай Ондайлар сезсін…
Жақсы тұрмас өз елін елеңдетпей, Сергек ұстап, сананы, көбеңдетпей. Қартайса да қартаяр жол-жөнімен: Ақыл-ойын биіктен төмендетпей, Пендешілік ындынын шеменді етпей. Мәуесі мол, тұратын қолың жетпей, Жасартпай ол тұрмайды, елендетпей. Желіспен де желпінтер, жорға айдатар, Шардақ ойлы шабанмен тепеңдетпей, Шаркез, сынғақ…
Шарлататын шаршатпай ел санатын, Көзден ұшты газетім — қолқанатым. Қайда дейсің жазылу басылымға, Жетпей жатса ұн, шайға зейнетақым?! Қақсам таңнан тынымсыз жан дабылын, Оқу залдан табамын шанда бірін. Суық қолдан сандары түгел емес, Барларының балағы болған жырым. Мейір қанбай қайтамын,…
1 Ақ ділді адаспасам түсініктен: Кішілік бір кіндіктен кісілікпен. Айырсам кісілікті кішіліктен, Діт түсік тастайтындай ісініп дем. Ісініп, тастатпайын дітке түсік, Адамдық ар салмағы жүктен күсіп. Арман не қой асықтың бірі болсам, Тұратын алшыдан да, шіктен түсіп.
Нағыз ер: аршынынан талмағандар, Саудаға ар-ұятын салмағандар. Қатарды аяғынан шалмағандар, Озғанды түп етектен алмағандар. Нағыз ер: теңтұсына тараймаған, Артынан жеткендерге алаймаған. Өз жолын, өр-еңісін абайлаған, Бақ-тәлей басқада артса қараймаған…