Құдайым өмір берді сөресі алыс, Пешенем болғаны ма кере қарыс? Жарар ед солай болса.Әй, білмеймін, Қайда бар жүгінерлік төре, қалыс? Сауал көп: Хақым қанша мақтануға? Көп жасап көп күнаға батпадым ба? Ада етіп ақ парызды ақтадым ба? Әрдайым ар-ұятты сақтадым…
Құдайым өмір берді мәресі алыс, Өнерлі ойда таңдатты бәйге-жарыс. Қолдан қалам түспеді елу бес жыл, Не тындырдым, әз жұртым өзің қалыс. Әділдігін өзің айт, қайран қалыс, Болмағаным ап-анық сайран салғыш. Тек өнерді қууға босатпады Қыл арқандай мойнымнан байланған іс.
Күннен саулап құйылған ақ нұр жарық! Жерге, бізге жеткенше көрдің бе арып? Алалауды біліп пе ең адамдарды?! Нұрдан тудым десе де кейбір халық.
Ел деген ат, жер деген ат мақтаныш, Демейді ол зәмзәм суын жаттан іш. Кіндік қаның жуған жердің шалшығын Дейді: — жаудан қорғап жүріп аттан ұш. Қоңыр жазық бабам салған ат жарыс, Бейбіт күнге терің тек те тап-табыс. Елдігіңді, ерлігіңді қорға…
Көп үндемей жүргенге, ойсыз деме, Созбағанға мойнымды, бойсыз деме. Өзімді іркіп, өзгеге кезек берсем, Көңлі күнсіз, аспаны айсыз деме. Ұсақ данқ, бас пайда, жеңіл сезім, Көрсеткенмен алтын қып көңіл жезін. Ақыл отын жағуға суын сеуіп, Қысқа өлшетіп кетпей ме өмір…
Сөз бер маған, замандас,айтарым бар, Айтар ойдан дәуір бұл қайтарым бар. Құлқы ынтық құлақпен құйып алып, Құлазыған көңілден жай таныңдар. Алдау, арбау көбейді бұл өмірде, Суық бауыр, тас мейір сұр көңіл де. Еткен тірлік, емінген емшектің де Сыры, жыры әр…