Жарқыл қаққан жас бойдан жанаттылық, Көрсем деймін сардарлық, санаттылық. Албырттық пен аңғырттық ала қашпай, Ұстасаң-ау табанды тағаттылық. Күрестің бе? Мықты ұста бір қалыптық. Әпермейді абырой ұр да жықтық. Астаспаса айла-әдіс ақылменен, Қажмұқандық алыптық – құр халықтық.
Сұқ көз аз ба ту сырттан қадалмаған?! Сұқ сөз аз ба асымды арамдаған?! Мың сүрініп, мың тұрып аман қалып, Сұқ көзге де, сұқ сөзге арандағам. Бұл күнімде бәрі ұмыт, даңғылдамын, Қаңқудың да ұмытқам қаңғырларын. Үлкен кінә — жігерді құм қылғаным,…
Байқа, қартым, қасыңда қастасың жүр, Ауысқанын есептеп бастасың жүр. Қызыл итін үрдіріп қызғандырма, Қазанында қара су таспасын құр. Күледі олар, — көбейсе арпа көжең, Күндейді олар, — қазы мен қарта жесең. Жай табады жандары, — өздерінше Мылжыңдаймын, ойнаймын карта десең.
Ой қусам ояу ақыл, зерек баспен, Кейде оқыс кездесемін серек таспен. Тас дейді: — Болса сендей аяқ-қолым, — Адамнан аямас ем көмекті әсте. — Ойсызға ең зор міндей тілсіздігім, Сақтаған сырды ішке үнсіздігім. Күйреудің, қираудың да қабақ шытпай Ондайлар сезсін…
Жақсы тұрмас өз елін елеңдетпей, Сергек ұстап, сананы, көбеңдетпей. Қартайса да қартаяр жол-жөнімен: Ақыл-ойын биіктен төмендетпей, Пендешілік ындынын шеменді етпей. Мәуесі мол, тұратын қолың жетпей, Жасартпай ол тұрмайды, елендетпей. Желіспен де желпінтер, жорға айдатар, Шардақ ойлы шабанмен тепеңдетпей, Шаркез, сынғақ…
Шарлататын шаршатпай ел санатын, Көзден ұшты газетім — қолқанатым. Қайда дейсің жазылу басылымға, Жетпей жатса ұн, шайға зейнетақым?! Қақсам таңнан тынымсыз жан дабылын, Оқу залдан табамын шанда бірін. Суық қолдан сандары түгел емес, Барларының балағы болған жырым. Мейір қанбай қайтамын,…