Жанымда қалтарыс жоқ айла бүккен, Жадағай тозып келем жай қалыппен. Жүзбе-жүз айтылыпты сөзім түгел, Бүркелмей жамау-жасқау жайма әдіппен. Пердесін жалғандықтың жұлып аппын, Көлгірсіп көз алдамай найқалып өң. Жылпосты жемқор аттай жер тарпытып, Жүрмеппін бөктергіме байланып жем.
© Естеу Нүсіпбеков Қуғынды үйде туылғам, Қуғынды күн кешірдім. Сүргінде бел буынғам, Сүргінде ойды өсірдім. «Халық жауы» атанған Менің де әкем, ағайым. Қағып сыртқа қатардан, Қабақ шытқан ағайын. Қорлансам да өлмедім, Ерте қатты қабырғам. Өгіз күшпен терледім, Өгіз міндім сабырдан.
Ой қусам ояу ақыл, зерек баспен, Кейде оқыс кездесемін серек таспен. Тас дейді: — Болса сендей аяқ-қолым, — Адамнан аямас ем көмекті әсте. — Ойсызға ең зор міндей тілсіздігім, Сақтаған сырды ішке үнсіздігім. Күйреудің, қираудың да қабақ шытпай Ондайлар сезсін…
Жақсы тұрмас өз елін елеңдетпей, Сергек ұстап, сананы, көбеңдетпей. Қартайса да қартаяр жол-жөнімен: Ақыл-ойын биіктен төмендетпей, Пендешілік ындынын шеменді етпей. Мәуесі мол, тұратын қолың жетпей, Жасартпай ол тұрмайды, елендетпей. Желіспен де желпінтер, жорға айдатар, Шардақ ойлы шабанмен тепеңдетпей, Шаркез, сынғақ…
Елулікке енбекші еңселі елім, Байқады әлем терезе теңшелерін. Байқады әлем көз жазбай қазақемнің, Бел буынып көп істі еңсерерін. Байқады әлем жарысқа қосқан ұл, қыз, Бәсекеде бәйге алып белсенерін. Байқады әлем қазақты Нұрсұлтандай, Ел бастаудың ысылған ең шеберін.
(Елбасының Жолдауынан туған ой) Көш өрлету оңай ма, — көлікке күш. Мың ауысып, миласар өң менен түс. Көк доңғалақ қайда бар ылғи өрге Тосқауылсыз, бөгетсіз дөңгелегіш?! Қайрат, қажыр ақылға иін артпай, Алдан сенім арқан сап сүйреп тартпай, Қақпатасқа қақтықсақ, жүк…