Уыз сүті қос анамның
Мешін жылы ақпандатқан, Ақ түтекте туыппын. Ақ құндақта сезе қоймай, Не екенін де суықтың. Ауғын атам қуаныпты, Шаңырағына шайқалған. Шаншылатын болғанына, Үміт тірер уықтың.
Жақсы сөз жан семіртер, сергітер де.
Жақсы сөз жан семіртер, сергітер де, Көңілді шүйгітер де өр күтерге. Тұс-тұстан құлындатып, шұрқыратып, Жібек жал сайгүлік ой өрбітер де.
Қаламың — суырулы алдаспаның
(Т. Молдағалиевтің соңғы топ өлеңін оқудан туған ой) Айтқышсың, айтқышсың-ақ, ақын Тұмаш. Жүрекке жылы жырмен жақын Тұмаш. Аптығын басып жампоз жандардың да, Қашанда деп тұрасың құшағыңды аш. Мойынсал саған күллі сөз жейтіндер, Қырғиы қияннан жем көздейтіндер. Пайда іздеп өнер бағын…
Бұқара Тышқанбаев әруағымен тілдесу.
Естімей бір мадақ сөз мейір қанды, Кеттің көрмей жақсы күн, жақсы таңды. Тигені жоқ сыбағаң, толық еншің, Өткізсең де басыңнан талай даңды. Ұзақ аңыз кешірген — арғың, бергің, Тарғалаң жол, тар кезең ауғын, келгін… Сонда да сен «Қасен мен Жәмиладай»…
Хамаңа
Шабытын шарқ ұрғызды Хамаң ақын, Жайраң көз жарылқады жамағатын. Шығандап шықты алға, кейін тастап, Сан жүйрік ақындарды шаба алатын. Тұғырын ақындықтың биіктетті, Дастанды, лириканы үйіп-төкті. Иіріп оңқай асық сақасындай, Сегіз қыр, сексен сырлы сүйікті етті.
Салмақ
Өлшейді бақас немен салмағыңды? Зейілмен тану қайда ер жағыңды? Іздейді ілігінді, шатысыңды, Сан сала тамырыңда тармағыңды.