Арқаның суық бораны
Арқаның суық бораны Арқадан өтіп барады. Алда тұр қарға малтығып, Азынап құрбан алаңы. Жібімей қатқан мұздары, Қайтпапты қыстың ызғары. Қариды іште өзекті, Қосылып тарих ызбары.
Арқаның суық бораны Арқадан өтіп барады. Алда тұр қарға малтығып, Азынап құрбан алаңы. Жібімей қатқан мұздары, Қайтпапты қыстың ызғары. Қариды іште өзекті, Қосылып тарих ызбары.
Ақпан соңы. Астана. Кесенеде — Арқа аязы есіп тұр еселене. Сәті түсті көрудің, Дәл сол күнге Жазылыпты зиярат пешенеме. Азынаса ақ түтек боран сыртта, Көк сүңгі мұз қатырып қас пен мұртқа. Ішімде де уілдеп ысқырып тұр, Қалшылдатқан қарлы ызғар ала…
Ақ жүрек әріптес аз бір қалыпты. Әркімде ақ жем қақтырар шырға мықты. Тік тұрар төбе шашың, жүрек айнып, Көргенде сырғақ жүріс зырлауықты. Қасыңда ол, тасың өрге домаласа. Мәртебе, мереке — сен оған қоса. Жүреді жинасып та жүген-ноқта, Атыңды аржақтан кеп…
САҒЫНЫП ТОЙДЫ Кей дөкей келер тойға қонжимаққа, Кісімсіп кісі үйінде шолжимаққа. Шаншып жеп қазы-қарта, жал-жаяны, Жөнтексір өрік, жаңғақ, балқұймаққа. Кей ханым көрсетісіп жүзіктерін, Жүзіне қан ойнайды жүзіп керім. Кей ханым мойнын қомдап масайрайды, Ақ гауһар алқа асынып тізілткенін.
Жанымда қалтарыс жоқ айла бүккен, Жадағай тозып келем жай қалыппен. Жүзбе-жүз айтылыпты сөзім түгел, Бүркелмей жамау-жасқау жайма әдіппен. Пердесін жалғандықтың жұлып аппын, Көлгірсіп көз алдамай найқалып өң. Жылпосты жемқор аттай жер тарпытып, Жүрмеппін бөктергіме байланып жем.
© Естеу Нүсіпбеков Қуғынды үйде туылғам, Қуғынды күн кешірдім. Сүргінде бел буынғам, Сүргінде ойды өсірдім. «Халық жауы» атанған Менің де әкем, ағайым. Қағып сыртқа қатардан, Қабақ шытқан ағайын. Қорлансам да өлмедім, Ерте қатты қабырғам. Өгіз күшпен терледім, Өгіз міндім сабырдан.