Етікші жәкем Шүлембай
Етікші жәкем Шүлембай (Баллада) Үш қызға, ұлға зор әке, Ауылдық аты — Шоң жәке. Иесі қара шаңырақтың, Сүт кенже баба Дәкеге. Беделдің мықты көкесі, Кімге де алды кең кісі. Шүлембай десе үлкендер, Етікші дейтін тең тұсы.
Етікші жәкем Шүлембай (Баллада) Үш қызға, ұлға зор әке, Ауылдық аты — Шоң жәке. Иесі қара шаңырақтың, Сүт кенже баба Дәкеге. Беделдің мықты көкесі, Кімге де алды кең кісі. Шүлембай десе үлкендер, Етікші дейтін тең тұсы.
(Поэма) 1966 жылы 12 шілдеде Алматы-Нарынқол бағытында автобуспен бара жатып, Көртоғай көпірінен өткеннен кейінгі 300-400 метрде шатқал ішінде кенет алдымыздан шүйілген тау селінің астында қалдық. Сол тасқында біз отырған көліктен 23, осындағы жол бекетінен және басқа жолаушылардан 6-7 адам опат…
Ашуыма жеңдірсем ақылымды, Айналамнан азайтам жақынымды. Үрейлі өзге үрікпеу үшін-дағы, Іркіп қалам апыру, жапыруды.
Мансап iздеп аптықтың жатпай-тынбай, Таңың тыныш ол жоқта атпайтындай. Жай үстелге жеткенде-ақ iси қалдың, Өзге жанды табанға таптайтындай.
Ой, есіл ауыр мінез жан ашырым! Кейде сен қатал сөгіп жан ашуын. Есемді жібересің елге көрнеу, Тыңдамай тентек сезім таласуын.
Ана тіл – айдын көл. Тереңіне сүңгісең, Асыл маржан тересің.