Барша түрік баласы
Барша түрік баласы – Бейне қолдың саласы. Бірге туып, бірге ескен, Болмай көңіл аласы. Алтай таудың дарасы, Алатаулар арасы – Ата қоңыс қут мекен, Қымыз толы сабасы.
Барша түрік баласы – Бейне қолдың саласы. Бірге туып, бірге ескен, Болмай көңіл аласы. Алтай таудың дарасы, Алатаулар арасы – Ата қоңыс қут мекен, Қымыз толы сабасы.
СӨЗДЕН АС ӘЗІРЛЕНСЕ Сөзден ас әзірленсе, түйтік дәмдеп, Пейілді үн мәнерлейді дітпен пәмдеп. Бойға тез сіңіреді тәбет дәндеп, Мейірің жадырайды, жан елеңдеп. Қостабақ дәметеді құдадайын, Тоғайған ындын мен ес демдеп, сәндеп. Ал егер түйтік пен діт сұйықталса, Сөз іріп, бүлдіреді…
САҒЫНЫП ТОЙДЫ Кей дөкей келер тойға қонжимаққа, Кісімсіп кісі үйінде шолжимаққа. Шаншып жеп қазы-қарта, жал-жаяны, Жөнтексір өрік, жаңғақ, балқұймаққа. Кей ханым көрсетісіп жүзіктерін, Жүзіне қан ойнайды жүзіп керім. Кей ханым мойнын қомдап масайрайды, Ақ гауһар алқа асынып тізілткенін.

— 1 — Бума-бума мол еңбек ғылымдағы, Дайын еді жазылып бұрындары. Тең түсетін кандидат, докторлықпен, Жүзеге аспай тек қорғау ырымдары. Таңжарықтан жинаған мол қазына, Ойдан азық беретін он жазыңа. Мінгізердей жүйрікті, жорғаны да, Сала-сала жол түзеп болжамыңа. Борықтырып болдыртқан бір…
Жетпіске жеткендеймін жер түбінен — 2 Жетпіске жеткендеймін жер түбінен, Ғұмырдың меңдетпей тек дерті кілең. Қызығын, шыжығын да тең татыппын, Аман қап талай апат, мертігуден. Желге ұшпай, жер де құшпай дедектеппін, Дауылды заманалар екпінімен. Міністі, жетекті де үйірлеппін, Еншілеп екі…
Жетпіске жеткендеймін жер түбінен, Зеңітіп ой-ғұмырдың дерті кілең. Шыға алмай шыңына өлең шаршаудамын, Ақ тұнық аңқат қанбай мөлтілінен. Алдымнан аз шықпады әуре-сарсаң, Қиямет қылкөпірі — қайда барсам. Оң қабақ танытқандар өте сирек, Кейбірі сөзге келмей етті торсаң.
Жетпіс жас — жеті кезең, жеті дәуір, Желкеме көп жүк артты: жеңіл де ауыр. Жеңілі жел өтінде желпіндірді, Ауыры арқа-жонды етті жауыр. Бірінен бірі биік кезеңдерім, Аямай алдан тосты белең-белін. Тайғақ та қия-құзды қиын жолдар Ернімнің талай көрді кезергенін.