ОСПАҚ (Өкшебасар тұстастарыма)
ОСПАҚ (Өкшебасар тұстастарыма) Әнебіреу сорайған, Мансап іздеп зорайған, Зейнеткерге пайдасыз Сәлем берсін қалайдан?! Әнебіреу тылтиған, Қозы қарны бұлтиған, Жүрген шығар үй кезіп, Бөтелке іздеп қылтиған.
Yerzhan Nussipbekov
Мазасыз өтті жылдар, өтті айлар
Секілді сел сыпырған топты қойлар, Мазасыз өтті жылдар, өтті айлар. Күйбеңі ошақ басы, от қасының Қол байлап, Жанбай сөнді отты ойлар. Көлденең көк аттыда кете барды Сыбаға маған тиер бақ-талайлар. Ақ қағаз ғылым кенін кемірген күн Азапты таңға айланды бақты…
Ауру дендеп, арқансыз
Ауру дендеп, арқансыз Тар төсекке таңылып, Күн тәртіптен жаңылып, Бармақ шайнап пұшайман, Жатқаным-ай сан ұрып! Қуық тұтпас дертімді, Ішімде жатқан өртімді, Зияда мен ұл-қызым — Бәрі де іштей біледі, Білетіндік белгісі: Мен жататын бөлмеге Аяқтары ұшынан Лыпи басып кіреді.
Ауыл әлем-тапырық
Ауыл әлем-тапырық, Арақты жүр сапырып. Баласы ұрсып әкеге, Шыға келер ақырып. Адамы азғын, малы арық, Мөлиеді аларып. Еріндері кезерген, Жел өтінде қабарып.
КӨРГЕН ТҮСТЕЙ КӨК ЖАЙЛАУ
Қанып жүр ғой тән шөлі, Жан шөлі қашан қанады? Жан аңсаған нәрсені Тапсаң — жанар жанады. Шақырады Көк Жайлау, Қалада жаз шыққалы. Жоқ-ақ еді қол байлау, Емеурінді ұл ұқпады.
Сұқ көз аз ба ту сырттан қадалмаған?!
Сұқ көз аз ба ту сырттан қадалмаған?! Сұқ сөз аз ба асымды арамдаған?! Мың сүрініп, мың тұрып аман қалып, Сұқ көзге де, сұқ сөзге арандағам. Бұл күнімде бәрі ұмыт, даңғылдамын, Қаңқудың да ұмытқам қаңғырларын. Үлкен кінә — жігерді құм қылғаным,…
Байқа, қартым, қасыңда қастасың жүр
Байқа, қартым, қасыңда қастасың жүр, Ауысқанын есептеп бастасың жүр. Қызыл итін үрдіріп қызғандырма, Қазанында қара су таспасын құр. Күледі олар, — көбейсе арпа көжең, Күндейді олар, — қазы мен қарта жесең. Жай табады жандары, — өздерінше Мылжыңдаймын, ойнаймын карта десең.