ОСПАҚ (Өкшебасар тұстастарыма)
ОСПАҚ (Өкшебасар тұстастарыма) Әнебіреу сорайған, Мансап іздеп зорайған, Зейнеткерге пайдасыз Сәлем берсін қалайдан?! Әнебіреу тылтиған, Қозы қарны бұлтиған, Жүрген шығар үй кезіп, Бөтелке іздеп қылтиған.
ОСПАҚ (Өкшебасар тұстастарыма) Әнебіреу сорайған, Мансап іздеп зорайған, Зейнеткерге пайдасыз Сәлем берсін қалайдан?! Әнебіреу тылтиған, Қозы қарны бұлтиған, Жүрген шығар үй кезіп, Бөтелке іздеп қылтиған.
Секілді сел сыпырған топты қойлар, Мазасыз өтті жылдар, өтті айлар. Күйбеңі ошақ басы, от қасының Қол байлап, Жанбай сөнді отты ойлар. Көлденең көк аттыда кете барды Сыбаға маған тиер бақ-талайлар. Ақ қағаз ғылым кенін кемірген күн Азапты таңға айланды бақты…
Сұқ көз аз ба ту сырттан қадалмаған?! Сұқ сөз аз ба асымды арамдаған?! Мың сүрініп, мың тұрып аман қалып, Сұқ көзге де, сұқ сөзге арандағам. Бұл күнімде бәрі ұмыт, даңғылдамын, Қаңқудың да ұмытқам қаңғырларын. Үлкен кінә — жігерді құм қылғаным,…
Байқа, қартым, қасыңда қастасың жүр, Ауысқанын есептеп бастасың жүр. Қызыл итін үрдіріп қызғандырма, Қазанында қара су таспасын құр. Күледі олар, — көбейсе арпа көжең, Күндейді олар, — қазы мен қарта жесең. Жай табады жандары, — өздерінше Мылжыңдаймын, ойнаймын карта десең.
(Зайсандық бажам Оспанов Оралдың айтқан қалпы). Жапанда жалғыз күмбез омырылған, Төбесі ішке түсіп томырылған. Жусанды жазаң дөңес маңайы ашық, Белгі жоқ басқа бейіт қорымынан. «Жайлы жат!»- дұға қылдым, сақал сипап. Тосынсып Орал бажа етті қипақ. Болғанын бір оқыстың сезе қойдым,…
Басынан бұл ағаңның не кешпеді? Көп дұшпан көре алмаған не деспелі ?! Ұқсайды керуен жолға арттағы інім, Боздатып боз інгенін ел көшкені. Атадан қаттап жиған естігенін, Сезімін тізгіндеген есті де едім. Өмірдің даңғылына шығармады, Жолымды жолсыздықтар кесті менің.