Бексейітке
Қожакенің күйлері Кейде судай тасады. Көп иірім, иреңі Шайдай көңіл ашады. Кейде тасқа ұрылып, Ақ жал көбік шашады. Кейде еліктей қуылып, Тым-тырақай қашады. Кейде бояу самалдай, Сыбырлайды құлаққа. Кейде қаяу адамдай, Мұң шағады бұлаққа.
Қожакенің күйлері Кейде судай тасады. Көп иірім, иреңі Шайдай көңіл ашады. Кейде тасқа ұрылып, Ақ жал көбік шашады. Кейде еліктей қуылып, Тым-тырақай қашады. Кейде бояу самалдай, Сыбырлайды құлаққа. Кейде қаяу адамдай, Мұң шағады бұлаққа.
Тұяқтарды тайдырмаған тағасың, Қарш-қарш шауып айдын мұзда ағасың. Тоңнан тозаң, тастан шақпақ шағасың, Өйткені сен тайдырмайтын тағасың.
Әкем – қазақ, мен – қазақ, ұлым – қазақ, Тілейтінім – тамырдан жұлынбасақ. Түпкі тамыр: тіл мен дін нық орнықса, – Ете алмас-ты ешкім де бізді мазақ. Әйтсе-дағы қиын-ақ мына заман, Көбеюде күн сайын күнәлі адам. Қауіп те көп, соққы…
Кешіккен сый Ештeн жaқcы,- жeтce дe кeшігіп cәл, Жұpтым, caғaн apнaғaн cыйлығым бap, Ceзіміңнің жіптepін ecпec бұpын, Ұpшығыңды иіpіп шиpығып aл. Keштім бacтaн caн қыcпaқ, caн зoбaлaң, Оpғa-apaнғa құлaтты aңдaмaғaн, Бac cayғa дa іздeдім, жaн cayғa дa, Keлдім ayып жaт…