Ақ жүрек әріптес аз бір қалыпты. Әркімде ақ жем қақтырар шырға мықты. Тік тұрар төбе шашың, жүрек айнып, Көргенде сырғақ жүріс зырлауықты. Қасыңда ол, тасың өрге домаласа. Мәртебе, мереке — сен оған қоса. Жүреді жинасып та жүген-ноқта, Атыңды аржақтан кеп…
Таудай талап берген тағдыр, япырай, Ең болмаса бақ бермепті тарыдай. Өксіді өмірім, өсек-қаншық із кесіп, Еңбекке сай сыбағама жарымай. Өкпелеуге хақым жоқ па өмірге?! Әлде менің жүйке жүйем темір ме? Әлде жүйкем-жүн, болмаса киіз бе? Кожекедей күйгем жоқ па көмірге…
Жарқыл қаққан жас бойдан жанаттылық, Көрсем деймін сардарлық, санаттылық. Албырттық пен аңғырттық ала қашпай, Ұстасаң-ау табанды тағаттылық. Күрестің бе? Мықты ұста бір қалыптық. Әпермейді абырой ұр да жықтық. Астаспаса айла-әдіс ақылменен, Қажмұқандық алыптық – құр халықтық.
Тықыршисың бәйге аттай, дегдар інім, Бойыңда жоқ нәумез күй, енжар ұғым. От жайнайды көзіңнен, ойың сергек, Еңселісің, бура сан денең мығым. Кесек болмыс, бітімің бөлекшелеу, Көрсетіп тұр күш-қайрат берендігін. Алқынбаған дем алыс, орнықтылық Аңдатады ақыл-ой кенендігін.
Барша түрік баласы – Бейне қолдың саласы. Бірге туып, бірге ескен, Болмай көңіл аласы. Алтай таудың дарасы, Алатаулар арасы – Ата қоңыс қут мекен, Қымыз толы сабасы.
Жанымда қалтарыс жоқ айла бүккен, Жадағай тозып келем жай қалыппен. Жүзбе-жүз айтылыпты сөзім түгел, Бүркелмей жамау-жасқау жайма әдіппен. Пердесін жалғандықтың жұлып аппын, Көлгірсіп көз алдамай найқалып өң. Жылпосты жемқор аттай жер тарпытып, Жүрмеппін бөктергіме байланып жем.