Орман-ну
Қаздитып тіктеп бойын, түзу өскен, Көк сүзген, бірін-бірі күндеместен. Кеңдікпен, кемелдікпен кербезденіп, Нұр, нәрді тең бөліскен қың деместен. Ұмтылған Күнге қарап, Айға қарап, Солқылдақ балашықтар бойлаған-ақ. Сыбызғы, сырнай басым күйі сазды, Сырбаз-ақ самырсындар сары балақ.
