Шәкәрім
Құнанбай немересі, асыл қаннан, Жарық шам, түтіндемей ашық жанған. Абайдың жан дертімен мең-зең болып, Түнде ұйқы, күндіз күлкі қашырған жан. Абайдың отырса ойы, созса — қолы, Шиыры Шығысқа озған бозша жолы. Сойқанды содырлардан, сұмнан, қудан, У-зәрді аз ішпеген ыдыс толы.